எங்கள் தளத்திலிருந்து ஒரு இயந்திரம் புறப்படுகிறது. அது பொதி செய்யப்பட்டு, பெட்டியில் இடப்பட்டு, அனுப்பப்படுகிறது. சில சமயங்களில் அது துருக்கியில் உள்ள எனக்குப் பரிச்சயமான ஒரு முகவரிக்குச் செல்கிறது. மற்ற நேரங்களில், நான் வரைபடத்தில் மட்டுமே பார்த்த ஒரு நகரத்திற்கு அது பயணிக்கிறது.

பல ஆண்டுகளாக, எங்கள்வட்ட மற்றும் இன்டர்லாக் இயந்திரங்கள்முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட நாடுகளில் கால் பதித்துள்ளோம். இதை ஒரு விளம்பரத் துண்டுப்பிரசுரத்தில் குறிப்பிடும்போது பிரமாதமாகத் தெரிகிறது. ஆனால் உண்மையைச் சொல்லப்போனால்? நாங்கள் பல விஷயங்களைக் கடினமான வழியில்தான் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது என்பதே இதன் முக்கிய அர்த்தம்.

ரஷ்யா. ஜெர்மனி. குளிர்.

குளிர்காலம் என்பது வெறும் ஒரு பருவம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு சோதனையாகவும் இருக்கும் இடங்களில் எங்கள் இயந்திரங்கள் இயங்குகின்றன. நோவோசிபிர்ஸ்க். கிழக்கு ஜெர்மனி. வெளியே, வெப்பநிலை மைனஸ் பதினைந்து. தொழிற்சாலைக்குள் வெப்பம் இருக்கிறது, ஆனாலும் கட்டிடம் சுவாசிக்கிறது. உலோகம் சுருங்குகிறது. எண்ணெய் பிடிவாதமாகிறது.

மாஸ்கோவிற்கு வெளியே உள்ள ஒரு வாடிக்கையாளர், கடந்த குளிர்காலத்தில் 34-அங்குல இயந்திரம் ஒன்றை 3,200 மணிநேரம் தொடர்ச்சியாக இயக்கினார். நாங்கள் அதன் டிரான்ஸ்மிஷனில் ஏற்பட்ட தேய்மானத்தைச் சோதித்தபோது, ​​ஷாங்காயில் உள்ள ஒரு குளிரூட்டப்பட்ட அறையில் நாங்கள் எதிர்பார்க்கும் அளவை விட அது வெறும் ஆறு சதவீதம் மட்டுமே அதிகமாக இருந்தது. அது அதிர்ஷ்டத்தால் நிகழ்ந்ததல்ல. அந்த ஆர்டருக்காக நாங்கள் பேரிங் ப்ரீலோடை வித்தியாசமாக அமைத்திருந்தோம், மேலும் வெப்பநிலை குறையும்போது தேன் போல கெட்டியாகாத ஒரு மசகு எண்ணெய்க்கு மாறியிருந்தோம்.

சிறு மாற்றம். வெளியே பனி குவியும்போது அது பெரிய வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்தும்.

இந்தியா. பங்களாதேஷ். சகிப்புத்தன்மை சோதனை.

பிறகு திருப்பூர் இருக்கிறது. டாக்கா. இந்த இடங்கள், ஒரு இயந்திரம் இயங்குமா என்று கேட்பதில்லை. அது நிற்குமா என்றுதான் கேட்கின்றன.

வங்காளதேசத்தில் உள்ள ஒரு தொழிற்சாலையில், வாரத்தில் ஏழு நாட்களும், ஒரு நாளைக்கு இருபத்தியொரு மணி நேரமும் இயங்கும் நூறு வட்ட வடிவ இயந்திரங்கள் இருக்கலாம். நூல் மாறுகிறது. ஈரப்பதம் அதிகரிக்கிறது. மின்சாரம் விட்டு விட்டு வருகிறது. மேலும், பெரும்பாலும் ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்காவிற்கான ஆர்டர்கள் காத்திருக்காது.

அங்குள்ள எங்கள் இன்டர்லாக் இயந்திரங்களில் ஒன்றிலிருந்து எங்களுக்கு ஒரு அறிக்கை கிடைத்தது. ஆறு வாரங்களாக ஒரு முழுமையான நிறுத்தம் கூட ஏற்படவில்லை. லூப் மாறுபாடு இரண்டரை சதவிகிதத்திற்குள் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. தொழிற்சாலை மேலாளர் எங்களுக்கு நன்றிக் கடிதம் எதுவும் எழுதவில்லை. அவர் மற்றொரு இயந்திரத்தை ஆர்டர் செய்துவிட்டார். அங்கு அப்படித்தான் நடக்கிறது.

துருக்கி. எகிப்து. ஒரு நாளைக்கு நான்கு மாற்றங்கள்.

இஸ்தான்புல் மற்றும் அலெக்ஸாந்திரியாவில், வேலை முறை வித்தியாசமாக இருக்கிறது. ஒரு ஷிப்டில் பருத்தி நூல் பயன்படுத்தப்படலாம். அடுத்த ஷிப்டில் பாலி-பிளெண்ட் பயன்படுத்தப்படும். பிறகு மோடல். அதன்பிறகு சிறிதளவு எலாஸ்டேன். நாள் முடிவதற்குள், இயந்திரம் நான்கு முறை சரிசெய்யப்பட்டிருக்கும்.

இஸ்தான்புல்லுக்கு அருகில் ஜாரா மற்றும் எச்&எம் நிறுவனங்களுக்குப் பொருட்களை வழங்கும் ஒரு வாடிக்கையாளர் எங்களுக்கு இருக்கிறார். அவர்கள் இந்த விஷயங்களை மிகத் துல்லியமாகக் கண்காணிக்கிறார்கள். எங்கள் இயந்திரங்கள் ஒரு நாளைக்கு நான்கு முறைக்கு மேல் துணிகளை மாற்றுகின்றன என்றும், ஒவ்வொரு முறை துணி மாற்றப்பட்ட பிறகும் வரும் முதல் மீட்டர் துணி, தரம்-ஏ (grade-A) உடையதாக இருக்க வேண்டும் என்றும் அவர்களின் பதிவுகள் காட்டுகின்றன. ஆயத்தத் துணிக்கு இடமில்லை. "இதை மாதிரிகளுக்காகப் பயன்படுத்துவோம்" என்றெல்லாம் சொல்லிவிட முடியாது.

அது கடைசி நிமிடத்தில் பொருத்திவிடக்கூடிய ஒரு இயந்திர அம்சம் அல்ல. அது, ஊட்டும் அமைப்பின் வடிவமைப்பிலும், பிரித்தெடுக்கும் முறையிலும், இயக்குபவர் உபகரணத்துடன் போராடாத வகையில் சரிசெய்தல்களில் போதுமான வரம்பை நாங்கள் விட்டுவைக்கும் விதத்திலும் அடங்கியுள்ளது.

நேபாளம். உஸ்பெகிஸ்தான். எதிர்பாராதது.

சில இடங்கள் கையேட்டில் குறிப்பிடப்படவில்லை.

காத்மாண்டு உயரமான இடத்தில் உள்ளது. காற்று அழுத்தம் குறைவாக இருக்கும். ஆயிரத்து நானூறு மீட்டர் உயரத்தில் நூலின் இழுவிசை வித்தியாசமாகச் செயல்படும், அதை நீங்கள் சரிசெய்யாவிட்டால், துணியில் அதன் தாக்கம் வெளிப்படும். உஸ்பெகிஸ்தானில், குறிப்பாக ஃபெர்கானா பள்ளத்தாக்கில், பருத்தித் தூசி நிலப்பரப்பின் ஒரு அங்கமாகும். அது எல்லாவற்றிலும் ஊடுருவிச் செல்கிறது.

உயரமான இடங்களில் வழக்கமான இயந்திரங்கள் பன்னிரண்டு சதவிகித இழுவிசை நிலைத்தன்மையை இழப்பதை நாங்கள் கண்டிருக்கிறோம். எனவே, அந்த ஆர்டர்களுக்காக, நாங்கள் மின்னணு ஈடுசெய்தலையும் கூடுதல் வடிகட்டுதலையும் சேர்க்கிறோம். உஸ்பெகிஸ்தானில் உள்ள ஒரு அரசு ஜவுளிக் குழுமம் கடந்த ஆண்டு எங்களிடம், எங்கள் இயந்திரங்கள் ஆண்டுக்குச் சராசரியாகப் பன்னிரண்டு மணி நேரத்திற்கும் குறைவான திட்டமிடப்படாத செயலிழப்பு நேரத்தைக் கொண்டிருந்ததாகத் தெரிவித்தது. அவர்களுடைய முந்தைய உற்பத்தி வரிசை ஏறக்குறைய முப்பத்திரண்டு மணி நேரம் வரை செயலிழந்திருந்தது.

அந்த எண் உங்களை யோசிக்க வைக்கிறதா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. அது என்னை யோசிக்க வைக்கிறது.

இலத்தீன் அமெரிக்கா. நாம் விரும்பும் அமைதி.

மெக்சிகோ. பிரேசில். அர்ஜென்டினா. பெரு. இங்கு உரையாடல்கள் அமைதியாக இருக்கும். யாரும் தங்கள் இயந்திரங்களைப் பற்றிப் பெருமை பேசுவதில்லை. அவை பின்னணியில் மறைந்துவிட வேண்டும் என்று மட்டுமே அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்.

ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நாங்கள் பியூனஸ் அயர்ஸில் ஒரு இயந்திரத்தை நிறுவினோம். அது அன்று முதல் நான்காயிரம் டன்களுக்கும் அதிகமான துணியை உற்பத்தி செய்துள்ளது. சமீபத்தில் நாங்கள் அதன் ஷாஃப்ட் ரன்அவுட்டைச் சரிபார்த்தோம்—அது இன்னமும் ஒரு மில்லிமீட்டரில் இருநூறில் ஒரு பங்கிற்குள் இருந்தது. அதன் உரிமையாளர் எங்களுக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் எழுதியிருந்தார். அதில், “இயந்திரம் சத்தமின்றி இயங்குகிறது. எங்கள் கணக்காளர் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்,” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

நான் அந்த மின்னஞ்சலை எங்கள் பட்டறையின் சுவரில் டேப் போட்டு ஒட்டினேன்.

எது ஒட்டிக்கொள்கிறது

நாங்கள் உலகெங்கிலும் இயந்திரங்களை அனுப்பியுள்ளோம். நூல் மாறுகிறது. காலநிலை மாறுகிறது. மின்சாரம் மாறுகிறது. ஆனால், மக்கள் உண்மையில் விரும்புவது என்ன என்பது மாறாது.

இயந்திரம் இயங்க வேண்டும் என அவர்கள் விரும்புகிறார்கள். அது கணிக்கக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும் என விரும்புகிறார்கள். மேலும், ஒருமுறை அதை நிலைநிறுத்திவிட்டால், அதைப் பற்றி அவர்கள் சிந்திக்க விரும்புவதில்லை.

அதனால்தான் நாங்கள் ஒரே ஒரு சந்தைக்காக மட்டும் தயாரிப்பதில்லை. இயந்திரத்தின் கட்டமைப்பில் போதுமான நெகிழ்வுத்தன்மை, சரிசெய்தல்களில் போதுமான வரம்பு, பராமரிப்பில் போதுமான எளிமை ஆகியவற்றுடன் நாங்கள் அதை உருவாக்குகிறோம். அதனால், அந்த இயந்திரம் யாருடைய முழுநேரப் பிரச்சனையாகவும் மாறிவிடாமல், சைபீரியா, டாக்கா மற்றும் இஸ்தான்புல் போன்ற இடங்களையும் கையாளும் திறன் கொண்டதாக இருக்கும்.

அது எங்கள் பட்டறையை விட்டு வெளியேறிய பிறகு, அது இனி எங்களுடையதல்ல. அது நாம் ஒருபோதும் சென்று பார்க்க முடியாத எங்கோ ஒரு இடத்தில், வேறொருவரின் உற்பத்தி வரிசையின் ஒரு பகுதியாகிவிடுகிறது.

அது அங்கே செயல்பட வேண்டும்.

இங்கு மட்டுமல்ல.

மோர்டன் — மேம்பட்ட பின்னல் தீர்வுகள்